Project
Antwerpen
deSingel, Bibliotheektoren
Renovatie van het interieur en van het buitenschrijnwerk
DeSingel, ontworpen en gebouwd door architect Léon Stynen met medewerking van Paul De Meyer, is een gebouw met een tijdloze architecturale uitstraling. Stynen ontwierp een voor Vlaanderen unieke culturele infrastructuur. Men noemt het gebouwencomplex van deSingel wel eens ‘het testament van Léon Stynen’ of de ‘meest complete samenvatting van zijn oeuvre’.
Reeds in 1958 kreeg Stynen de opdracht om op de gronden van de ‘Wezenberg’ een nieuw Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium te bouwen. In 1968 werd de laagbouw geopend, een onvolledige achtvorm, die onderdak bood aan het conservatorium. De tweede fase – opgeleverd in 1980 – omvatte de realisatie van de twee zalen en het gedeelte voor Radio 2. Voor het Conservatorium bevatte de tweede fase de bibliotheektoren, gelegen boven de Blauwe Zaal. In 1987 kwamen de uitbreiding van het Conservatorium en de publieksfoyer van deSingel erbij.
Patine Architecten werkte aan de renovatie van het interieur en van het buitenschrijnwerk van zowel de bibliotheektoren als het conservatorium. De nieuwe ramen werden uitgevoerd in aluminium, rekening houdend met de originele raamverdeling en detaillering van Leon Stynen maar met verbetering van de thermische en akoestische prestaties. De venstertabletten in blauwe hardsteen werden gedemonteerd en na het vervangen van de ramen terug geplaatst.
Om risico op condensatieproblemen aan de binnenzijde van de betonnen muren te vermijden, werd de gepaste U-waarde van de nieuwe profielen zorgvuldig bestudeerd. Kenmerkend is de originele olijfzwarte kleur van het schrijnwerk.
Monumentaal oeuvre
Het door Léon Stynen en Paul De Meyer ontworpen complex geldt als een voor Vlaanderen unieke culturele infrastructuur en wordt beschouwd als het meest complete overzicht van Stynens architecturale oeuvre.
Gefaseerde realisatie
De site kende een gefaseerde realisatie: het conservatorium opende in 1968, gevolgd door de oplevering van de twee zalen, de bibliotheektoren en het Radio 2-gedeelte in 1980, en een finale uitbreiding in 1987.
Typologie van de bibliotheektoren
Een opvallend structureel en programma-element binnen het masterplan is de bibliotheektoren van het Conservatorium, die rechtstreeks boven de 'Blauwe Zaal' is gesitueerd.
Buitenschrijnwerkrenovatie
De gevelrenovatie omvatte de integrale vervanging van het buitenschrijnwerk van zowel de bibliotheektoren als het conservatorium, met behoud van de originele raamverdeling en detaillering van Stynen.
Materiaalselectie en prestaties
De nieuwe aluminium profielen werden specifiek gedetailleerd om de thermische isolatie en akoestische prestaties van de gebouwschil drastisch te verbeteren zonder afbreuk te doen aan de esthetiek.
Bouwfysische sturing (U‑waarde)
Om het risico op oppervlaktecondensatie aan de binnenzijde van de massieve betonnen gevelwanden te voorkomen, werd de U-waarde van de nieuwe raamprofielen via bouwfysisch onderzoek exact afgestemd op de schil.
Demontage en hergebruik blauwe hardsteen
De originele venstertabletten in blauwe hardsteen werden zorgvuldig gedemonteerd, gestockeerd en na de plaatsing van het nieuwe schrijnwerk in hun oorspronkelijke staat teruggeplaatst.
Historische kleurafwerking
In functie van het architecturale herstel werd de kenmerkende, originele olijfzwarte kleur van het historische stalen schrijnwerk exact gereproduceerd op de nieuwe aluminium profielen.
